اكنون تو با مرگ رفته اي و من اينجا تنها به اين اميد دم ميزنم كه با هر نفس گامي به تو نزديك تر

 

ميشوم . اين زندگي من است.

 

 

 

برگ و باد ترانه ی  بهاری را برای تو میخوانند...

 

                         پس چرا چشمهایت را باز نمیکنی امیدم؟؟؟

 

 

                                                                           هدیه ای از  مرجان نماینده

 

 

 

 

 

 

 

مامانم پر کشید و رفت.

 

 

 

 

 

پشت ماشینه نوشته بود:

 

 

 به یاد آرزوهای برباد رفته ام سکوتی کرده ام بلندتر از فریاد!

 

 

 

 

Life is an opportunity, benefit from it.

 

Life is beauty, admire it.

 

Life is bliss, taste it.

 

Life is a dream, realize it.

 

Life is a challenge, meet it.

 

Life is a duty, complete it.

 

Life is a game, play it.

 

Life is a promise, fulfill it.

 

Life is sorrow, overcome it.

 

Life is a song, sing it.

 

Life is a struggle, accept it.

 

Life is a tragedy, confront it.

 

Life is an adventure, dare it.

 

Life is luck, make it.

 

Life is too precious, do not destroy it.

 

Life is life, fight for it.

 

Mother Teresa 

 

 

 

 

 

سی و شش سال یش در چنین روزی ...

 

                                                                          سلام

 

( از سال ۸۲ کش رفتم  )

 

 ********************************

 

بهمندخت عزیز لطفا یه آدرسی از خودت بگذار!!!

 

 

 

 

درست یک ماه جهرم بودیم. روز یکشنبه وقتی از خواب بیدار شدم به مامان گفتم من باید برم. تو اگه

 

دوست داری بمون!!!! بعد هم مثل فرفره وسائلمون رو جمع کردم و تا اهل بیت اصلی خونه نبودن در

 

رفتیم!!!! نصف راه بارونی بود! البته بارون که نه همچین انگار آسمونی ها دستاشون رو جای دیگه

 

شسته بودند و اونجا میتکوندند!!!! خلاصه که همه جا گلی بود! منم خواب آلود بودم و خدا رحم کرد. این

 

یک ماه محرم رو من همه اش دلشوره داشتم. یه بار هم جهرم تصادف کردم. البته به خیر گذشت اما

 

دلشوره من تمام نشد. منتظر یه اتفاق بودم. نمیدونستم چی اما انتظار سختی بود که با شنیدن خبر

 

مرگ منصور عزیز هم به پایان نرسید .انگار روز سه شنبه، مرگ خانوم همسایه و حضور من اونجا و

 

شنیدن بوق ممتد مانیتورینگ اورژانس و قسم خوردن های بی پایان من به جون مامانم و به روح پدرم

 

مبنی بر زنده بودنش( کارهائی که هرگز انجامشون نمیدم!) برای خواهر و پسرش پایانی بر اون انتظار و

 

شروع سردردها و ناآرومی های من بود. الان با خوندن خبر فوت پدر فرزاد دیگه ته مونده اعصاب و انرژی

 

من هم مرحوم شد.

 

 

هفته گذشته هفته خوبی نبود. خدا رو شکر میکنم چون ممکن بود خیلی از این بدتر باشه. اما این

 

صحنه ها از ذهنم پاک نمیشه. خدا رحمت کنه همه رفتگان رو. نبودنشون خیلی سخت و مایه دلتنگی

 

بی پایان میشه. 

 

 

 

 

سلام

 

چرا می زنید خوب؟؟؟ از ۶ دی جهرم هستم!!! پناه بر خدا!!!! روزیتون نشه انشاا...!!!! منم که موندم

 

مجبورم!!! وقتی برگشتم خبر میدم! دعا کنید زود برگردم دلم برای خونه تنگ شده!!!

 

 

 

 

 

آخرین ساعتهای پائیزتون پر از جوجه!!!!