ساعت ۸ صبح روز دوشنبه
زنگ موبایل!!!! میندازمش زیر بالشم!!! بازم ول نمیکنه! میبینم خانوم دکتر... با خودم میگم: اه!!! اینموقع
کله سحر
! موبایلمو خفه میکنم. 
چند دقیقه بعد!
تلفن خونه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! جیغم میره بالا!!! میبینم بازم خانوم دکتره!!! ای خــــــــــــــــــــــــــــــــدا!!!
تا میخوام بردارم قطع میکنه و دوباره موبایلمو میگیره!!! یه نهیب به خودم میزنم که حتما مهمه که ول
نمیکنه و به سلامتی گوشی رو جوای میدم!!!
" به سلام خانوم دکتر صبحتون به خیر!!!"
" سلام مرجان جون فدات شم!!! زود باش لباس بپوش بیا آگاهی!!!!"
" چـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی آگاهی؟!؟!؟!"
" آره عزیز دلم! خانوم دزده رو گرفتن!!!"
" الهی قربونتو برم!! الهی فداتون شم !!!!!!!!!!!!!!! همیشه خوش خبر باشید!!!" 
نیم ساعت بعد!!! در حالیکه مثل فرفره حاضر شدم و ۲، ۳ تا خطر از بیخ گوش من و ماشینم میگذره
میرسم دم آگاهی خیابون همت!!!
سربازه دم در خوب نگام میکنه و میگه" خانوم ...؟؟؟؟ بیا برو بالا از بس اومدی اینجا دیگه همه امون
میشناسیمت!!! "
بعد در حالیکه پله ها رو دوتا یکی میکنم میرسم بالا!!! تو پله ها هر کدوم از افسرها منو میدیدن تبریک
میگفتن!!! 
و بالاخره آوردنش!!! خانوم دزد بیحیا رو آوردن که با پرروئی تمام گردنش رو هم شق گرفته بود!!! از اون
روز هم شدم راننده افسرای آگاهی که بتونم دخل این عوضی که خودش و خواهراش و خاله هاش همه
اینکاره هستن رو در بیارم!!!!!!!!!!! میدونم که خدا جواب صدای شکستن دل منو داد که گرفتار کرد اینو!
وگرنه این خانوم هر هفته خونه یک نفر میرفته برای کار که همه بیمار یودن و یا سالمند!!! و توی هیچ
خونه ای هم بیشتر از ۲۴ ساعت نمیمونده!!! حالا توی خونه آخری بعد از دزدی برگرده و همزمان آقای
خونه هم سر برسه و بفهمه و گیرش بندازه!!! جالبه که توی خیابون یه خانومه یقه اینو چسبیده بود و
جیغ میزد آی دزد!!!!!!! مردم!!! پلیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــس!!! و من که میخندیدم و میگفتم خانوم
جیغ نزن گرفتیمش!!! و خلاصه که هر روز داره تعداد شاکی ها زیاد تر میشه! دعا کنید برام تا انشاا...
امروز بریم و طلاها رو هم بگیریم
و از شرش راحت بشم!
از چهارشنبه تا حالا من دارم میخندم!!! میدونید چرا ؟؟؟ چون این دزدی باعث شد زندگی من از هم
بپاشه!!! آره!! تعجب نکنید! طلاها مال مامانم بود! و همه به من شک کرده بودن!!! که من دزدش
هستم!!! باور کردنی نیست اما متاسفانه اینجوری بود!!!
حتی مامانم گاهی وقتا یه جورائی میرسوند که شک داره!!! آخه انتظار داشت که همون فرداش دزده پیدا
شه!!!چون نشده بود پس حتما من بودم دیگه!!!
خلاصه این ۳، ۴ ماه گذشته برای من به اندازه
چندین سال گذشت! باعث شد که من خیلی عوض شم! از هر نظر! خیلی ها رو بشناسم، چه غریبه و
چه فامیل! بله اینجوری گذشت با دلشکستگی های بی حد و حصر. وقتی توی پست قبلم بال خواستم
از خدا برای همین بود! وقتی ازش خواستم که این یک شب منو شاد کنه واسه همین بود!!
خوب دیگه ادامه نداره!!! اما براتون میگم که سیر دادگاهیش چی میشه و بالاخره همه چیز رو پس
میگیرم!!!
و اما حرف آخرم!!! اینکه دوستی برای من کامنت گذاشته بود که بازی و دزد و پلیس...خب معلومه....
دزد برنده س !!! اما دیدیم که برنده نبود! برنده من بودم! دل من و خدای من و دل من!
) دعا کنید